ขอบคุณทุกคนนะคะ ที่เข้ามาให้กำลังใจบ้าง แนะนำบ้าง ^ ^
ก่อนที่จะกลับบ้านไป ได้เห็นความเห็นของคุณ tor-fun คนเดียวค่ะ
แต่ก็ทำให้ใจชื้นขึ้นมาเพราะมีความคิดเหมือนๆกัน ขอบคุณค่ะ
ถึงตอนนี้ทุกอย่างก็ผ่านพ้นไปแล้วค่ะ
ความจริงที่จะบอกนี้บอกตรงๆนะคะว่าอาย(เพราะมันเป็นสิ่งที่ไม่ดี ไม่ถูกต้องในความคิดเรา) แต่ยังไงก็อยากบอกเพื่อนๆในนี้ค่ะ
พ่อได้ตำแหน่งค่ะ ชนะมาเฉียดฉิวมากๆ
เพราะว่า พ่อไปได้เงินก้อนใหญ่มา ใหญ่กว่าที่ยืมเรามากๆ ไม่รู้เอามาจากไหน แม่สันนิษฐานว่า เมียน้อยหามาให้
บวกกับเงินที่แม่ให้ไปทวงเอาจากลูกหนี้ของแม่ ที่เหมือนแม่จะโดนโกง อีกจำนวนหนึ่ง
ตามที่คุณโนสบอกค่ะ ว่า แจกมากก็ได้รับเลือก (เศร้าใจกับระบบการเมืองและความคิดเห็นของชาวบ้าน มันผิดฝังลึกลงไปจนไม่มีทางแก้แล้วจริงๆ)
หลังจากนี้ ก็ เหมือนเดิมค่ะ ดูอยู่ไกลๆ
คอยช่วยเหลือในวันที่พ่อไปไม่ไหว แต่ถ้าเป็นเรื่องผิด เราไม่ช่วยค่ะ อาจเป็นการเนรคุณ แต่เราไม่อยากเป็นคนสนับสนุนให้พ่อทำผิดไปมากกว่าที่เป็นอยู่
ตอนนี้พ่อกำลังโลดเแล่นในสังคมแบบนั้น ห้ามไม่ได้หรอกค่ะ (ขนาดพูดคุยดีๆพ่อยังไม่ฟังหนูเลย)
ไม่ชอบสังคมแบบนี้เลย มันเน่าเฟะจริงๆ
เรื่องผู้หญิง เรื่องโลกีย์ เรื่องความโลภ เรื่องคดโกง แต่กลับกลายเป็นหน้าตาทางสังคม ว่าใครมีเยอะ เท่เยอะ v v
เครียดค่ะ เพิ่งรู้ตัวเองว่าเครียด ก็ตอนไมเกรนขึ้น ต้องไปหาหมอมาค่ะ ป่วยเลย
แม่ไปทาง พ่อไปทาง
แม่คิดแต่เรื่องพ่อ ทั้งรักทั้งแค้น วนอยู่แต่เรื่องพ่อ หาทุกข์มาไม่เลิก ทุกข์ทุกเรื่องจะเอาไปเกี่ยวโยงกับพ่อหมด
ส่วนพ่อคิดแต่เรื่องกิเลสตัณหาสาระพัด
วิ่งตามกันเป็นแบบนี้ค่ะโดยคนที่วิ่งไล่ตามจุดหมายอยู่ข้างหน้าไม่เคยหันกลับมานึกถึงใจคนข้างหลังบ้างเลย ว่ามันแย่แค่ไหน
ลูก → แม่ → พ่อ
เราเป็นลูก ช่วยดึงพ่อกับแม่ออกมาไม่ได้เลย รู้สึกบาป มากขึ้นทุกทีๆ
เราอยากหยุดตาม แต่หยุดไม่ลงค่ะ ก็คนที่เดินผิดทางนั่นน่ะ คือ พ่อกับแม่
นี่ดีนะที่เริ่มแก่แล้ว ถ้าเป็นเด็กคงมีปัญหาไปแล้วน่ะค่ะ
ช่วงนี้ก็ได้แต่เครียดแอบแฝง สิวขึ้น หน้าแก่ ไปพลางๆ หึหึ
แต่ยังไงก็จะสู้ๆค่ะ ^ ^
ขอบคุณทุกคนนะคะ อยู่ด้วยกันตลอดเลยไม่ว่าเราจะบ่นเรื่องอะไร ขอบคุณมากๆค่ะ