เราเคยคิดมาตลอดว่าการให้อภัย และให้โอกาสเป็นสื่งที่ดีที่สุด แต่ตอนนี้เราเริ่มไม่แน่ใจ อยากให้เพื่อนๆช่วยแนะนำค่ะ
ขอเล่าก่อนว่าก่อนแต่งงานเราเป็นผู้หญิงธรรมดาคนนึงที่ไม่เคยรักใคร ไม่เคยมีแฟน และไม่เคยทำร้ายจิตใจใครเลย เริ่มคบกับสามีตอนปี 3 เพราะคิดว่าเราได้เลือกอย่างดีที่สุดแล้ว ดพราะตอนแรกเค้าเป็นรุ่นพี่ เจอกันที่หอพัก เค้าบอกเราว่าทำงานคอมตั้งแต่เรียนแล้วมีอาชีพมั่นคง เก่ง หน้าตาดี สุภาพ ทุกอย่างในตัวเค้าสมบูรณ์แบบมากเรายังเคยพูดกันว่า ทำไมเค้าถึงมาชอบเรา เราแค่ผู้หญิงธรรมดาคนนึง คบกัน3 ปีก็แต่งงาน ต้องบอกก่อนว่าเราเป็นคนขอให้เค้าแงเองค่ะ เพราะที่บ้านเริ่มมีปัญหาทางธุกิจ หวังว่าความสามารถของเค้าจะช่วยทางบ้านได้ เข้ามาแบบเติมตัวจะได้ไม่น่าเกลียด ซึ่งเค้าก็ตกลงเพราะเรามีแผลนอยู่แล้ว เค้าบอกว่าเค้าเล่นหุ้นได้คืนๆนึงหลายหมื่นก็เลยไม่ได้เดือดร้อนเรื่องสินสอดที่ต้องหาเร็วขึ้น และทุกอย่างก็ดำเนินต่อไปด้วยดี แต่เราก็สังเกตุหลังแต่งงานเค้าจะอยู่แต่หน้าคอม บอกเราว่าเล่นหุ้น หรือก็ทำงาน เวลางานต้องการสมาธิไม่อยากให้เรากวน เราก็ไม่เซ้าซี้ ต้องบอกว่าที่บ้านเราทุกคน ญาติทุกคนรักเค้ามากเพราะเค้าดูแลทุกคนดึมา มีน้ำใจ ใส่ใจทุกคน และเสมอต้นเสมอปลาย เพราะที่บ้านรักทุกคนก็ไว้ใจเห็นเค้าเล่นหุ้น ก็เลยร่วมลงด้วย หรือไม่ก็ให้ยืม จากหลักหมื่น เป็นแสน จากแสนเป็นล้าน จนเข้าปีที่2 เค้ามาขอเราว่าขอไปเตะบอลนะ อยากออกกำลังกาย จะไปทุกวันเสาร์ตอนเย็นและกลับประมาณ 4 ทุ่ม เพราะตลอดเวลาเค้าไปเคยไปทำงานที่อื่นเลยอยู่บ้านตลอด บอกว่าเป็นืฟรีแลน ลืมบอกว่าตอนนั้นกิจการที่บ้านล้มเหลวไปแล้ว แต่ที่บ้านเราเข้มแข็งทุกคนรับได้กับปัญหานั้น แต่สามีเราเริ่มออกงานมากขึ้น อ้างว่างานเค้าแยะต้องไปต่างจังหวัดบ่อยๆ เราก็เชื่อใจเพราะเค้ายังดีเหมือนเดิม แต่ถ้าโทรไปจะไม่ค่อยรับ แต่ก็โทรกลับทุกครั้งแล้วบอกว่าทำงานอยู่ เราก็โอกาสสู้ ๆ นะที่รัก จนวันนึงตอนเข้าเราตื่นมาไม่เห็นโทรศัพท์เค้า อะไรดลใจไม่รู้วิ่งไปดูในรถ เค้าปิดเครื่องเราเลยลองเปิดเจอข้อความที่เค้าบันทึกชื่อว่า ที่รัก เรานึกว่าเราเลยเปิด สุดท้ายเป็นข้อความของคนอื่นซึ่งไม่ใช่เรา เค้าก็เหมือนนึกได้วิ่งตามลงมา สุดท้ายยอมรับว่าไปแอบคบกับ
แฟนเพื่อนที่สนามบอล เราอึ้งทำได้ไงทั้งผู้หญิง ผู้ชาย เค้าก็ขอโทษบอกว่าจะจบ เราให้อภัยให้เค้าจัดการ ผ่านไปสักพัเค้าบอกต้องไปธุระ ก็ไปส่งหน้าบ้านหอมแก้มกันตามปกติ ในวันเดียวกันตอนสายมีโทรศัพท์เข้ามือถือเราบอกว่าเป็นแฟนสามีเรา ถามว่าเราเป็นใคร เราบอกว่า " พี่เป็นเมียพี่..... แต่งงานกันมา 2 ปีแล้ว พี่ขอร้องนะบอกพี่เถอะว่าเรื่องเป็นไง เพราะพี่พึ่งไปส่งเค้าทำงานเมื่อเช้าเอง " ผู้หญิงคนนั้ตอบว่า " พี่หนูขอโทษ หนูไม่รู้ที่จริงหนูก็มีแฟนแล้ว แต่พี่....เค้าบอกหนูว่าเค้ารับได้ เค้ารักหนู เค้าบอกว่าเค้าโสดไม่มีแฟน แต่ที่บ้านแม่ดุคุยที่บ้านไม่ได้ต้องปิดเครื่อง แต่หนูสงสัยหนูเลยลองโทรเบอร์ที่เคยเห็นดู เค้าบอกว่าเป็นแม่" เราอึ้ง บอกว่าจะไปหานัดกันที่ไหนสรุปวันนั้นเราจับได้เค้าไปรับน้องนักศึกษาคนนั้นที่บ้านแล้วพาไปเดินห้าง เราเลยวางแผนกัน เจอกันจังๆ ต่อหน้า
แต่สามีเรากลับบอกเราว่า เราเลิกกันเถอะ เลิกกันทั้ง 3 คน เรางงถามว่าเราผิดอะไร เราไม่เลิกชีวิตครอบครัวเราพึงเริ่ม เค้าก็ไปส่งน้องคนนั้นถึงหน้าปากซอยบ้านโดยมีเรานั้งรถไปด้วย ตอนนั้นทรมานมาก แต่สุดท้ายเค้าก็บอกว่ายอมเลิก แต่ก่อนเลิกเราต้องเสียเงินอีก 5000 ไปประกันตัวน้องชายผู้หญิงคนนั้น เพราะ ตอนเช้าวันต่อมาเพื่อนผู้หญิงคนนั้โทรมาตาม บอกว่าไม่มีใครช่วย เรายอมแต่เราไปด้วยสุดท้ายเค้าก็เจอกันอีก แต่เค้าบอกว่าจบก็เชื่อ เวลาผ่านไปโดยดี และโดยที่เราไม่สงสัยอะไรเลย ประมาณเดือน พฤษภา 54 สามีมาบอกว่าต้องไปต่างจังหวัดอาทิตย์นึ่งทำงาน เราก็โอเค พอเค้าไปเค้าบอกว่าติดต่อไม่ได้นะเพราะไปเกาะไม่มีสัญญาไปเดินสายอินเตอร์เน็ต ถ้าขึ้นฝั่งจะโทรหา เราก็โอเค พยายามเชื่อ แต่เซ้นมันบอกว่าผิดปกติ จนวันเกิดเราวันที่ 24 เค้าก็กลับมาไม่ได้ บอกว่ากลับมาแล้วแต่ขอนอนที่ทำงานเพราะกลับดึกขับรถไม่ไหว เราก็ไม่เป็นไรเราไปทำบุญกับแม่ก็ได้ พอเค้ากลับมาก็ไปหาเราที่ทำงาน ตอนเย็นบอกว่างานเข้าคงไม่ได้กลับบ้านนะ หลายวันหน่อยเพราะเป็นงานใหญ่ ตั้งแต่นั้นเค้าไม่เคยนอนบ้านอึกเลย จนคืนนึงเราติดต่อเค้าไม่ได้ ก็เลยลองโทรหาตาม บิลโทรศัพท์บ้านที่เค้าจะใช้ถ้าอยู่บ้านเลือกเบอร์ที่โทรบ่อยที่สุด สรุปแจ็คพ็อตแตก เค้าไปอยู่กับผู้หญิงคนอื่นแล้ว และไปเที่ยวเกาะด้วยกันมาเลยย้ายเค้าไปอยู่บ้านผู้หญิงอื่นเลยซึ่งเป็นผู้หญิงคนใหม่เจอกันที่สนามบอลเหมือนเดิม ผู้หญิงเค้าเป็นเซลขายคอนโดในสนามบอล ผู้หญิงรับเราบอกว่าเราเป็นเมียผู้หญิงบอกว่าเคลียร์กันเองแล้ว ส่งให้สามีเราคุย เค้าบอกว่าเค้าขอโทษเค้ารักผู้หญิงคนนี้มาก เราบอกให้กลับมาเคลียร์ เค้าก็กลับโดยมีผู้หญิงคนใหม่มาส่ง สุดท้ายสามีไม่ตอบว่าจะเลืกใครแต่ขอเวลาคิด ขอกลับบ้านที่ใต้ เราก็ให้ ระหว่าที่เค้าบอกว่าอยู่ใต้ สามีก็โทรหาเราบ้าง บอกว่าจะเข้าป่านะไม่มีสัญญาณ ถ้าออกจากป่าจ เค้าจะโทรหา เราเร่งขอคำตอบ ก็บ่ายเบี่ยง เวลาผ่านไป หนึ่งอาทิตย์ เค้าก็โทรมาบอกว่าคิดถึงอยากให้ไปหา เราก็รีบไป พร้อมเก็บเสื้อผ้าไปให้เค้าด้วยเผื่อการต้ดสินใจ พอไปถึงเค้าขอร้องไม่ให้บอกพ่อ กับแม่ เพราะพ่อ แม่เค้ารักเรามาก เราก็โอเค สุดท้ายเค้าไม่เลือกเรา เค้าบอกว่าทุกอย่างสายไป เค้าถอนตัวไม่ได้ เราก็ตัดใจไม่เป็นไรทำช่วงเวลาที่เหลือให้มีความสุขแล้วกัน จนใกล้ๆ กลับเค้าแอบหยอดเราว่า ขอมีทั้ง 2 คนได้มั๊ย เราบอกว่าไม่มีผู้หญิงคนไหนยอมหรอกนะเราก็ไม่ยอม พอกลับกรุงเทพ เราเลือกลับรถไฟ เพราะใจจริงเรายังรักเค้ามากอยากให้เวลาเดินทางยาวนานที่สุด พอถึงชานชลาเค้าก็โทรเรียกเมียใหม่เค้ามารับ ส่วนเรากลับแท็กซี่ ผ่านไปเป็นเดือนเราเริ่มทำใจได้ แต่เค้าเริ่มกลับเข้ามา อย่างที่บอก ครอบครัวเค้าไม่มีใครรู้นอกจากพี่สาวเค้าซึ่งเราโทรไปปรึกษาตลอด พี่สาวเค้าขอร้องให้เราช่วยพูดให้เค้าไปเรียนต่อต่างประเทศ เพราะว่าเค้าคิดว่าน้องเค้าคงไม่มีความสุขที่ไปอยู่บ้านนั้น เราเลยต้องกลับไปติดต่อกันอึกครั้ง ซึ่งเค้าเป็นคนเข้ามาเอง ออนเอ็นมาทัก เมล์มาบอกว่าไม่มีความสุขเลยอยากกลับไปบ้านแล้ว เค้าบอกว่ารู้สึกล้มเหลว เราเลยเสนอเงื่อนไขของพี่สาวเค้า ซึ่งตอนนั้นเค้าก็สนใจ เค้าเริ่มแอบมาหา พาไปเที่ยว ซึ่งเรายังรักเค้าอยู่เลยเริ่มใจอ่อน เค้าเลยขอกลับมาเริ่มต้นใหม่ไปออกเตรเลียพร้อมกันหรือไปอยู่ใต้ด้วยกัน เราก็ตกลงถ้าจะกลับมาต้องไปอยู่ใต้ ส่วนเรื่องไปออส ขอรอดูพฤติกรรมก่อน แต่เค้าบอกว่าเค้าขอเวลานะ เพราะต้องใช้หนี้ที่ไปยืมเงินจากแม่เมียใหม่มา แล้วจะกลับไปหา นัดวันกันดิบดี สุดท้ายก็เลื่อน จนเมียใหม่เค้าโทรมาหาเราบอกว่าสามีเอาเงินไปแยอะบอกว่าจะเล่นหุ้น แถมเอาทองของแม่ผู้หญิงไปจำนำ ต้องการทองคืน เราก็เลยให้เงินไปเพื่อไถ่ทอง อีกหลายหมื่น พอถามวันกลับก็พลัดบอกว่า โกหลผู้หญิงว่าจะไปออส ต้องทำพลาสปอต เพื่อความแนบเนียนเพราะนอกจากหนี้ทองแล้วแล้วยังมีเงินด้วย ถ้าไม่โกหลว่าไปออสคงออกมาไม่ได้ เราก็ยอม เวลาเราโทรไปทวงสัญญา เค้าก็จะบอกว่าเค้ารักผู้หญิงคนนั้นมากนะ เค้าขอโทษที่หลอกเรา พูดสารพัดให้เราคิดว่าเค้าไม่กลับมาแล้ว พอพูดจบก็จะส่งsmsมาบอว่าเลือกเรานะ ที่พูดก็เพราะจะได้ให้ฝั่งนั้นไม่สงสัย จนสุดท้ายเค้าก็กลับมา เราดีใจมาก เพราะรักเราเตรียมทุกอย่างพร้อมสำหรับการเดินทางยอมทิ้งบ้านที่ไม่เคยจาก ทิ้งพ่อ แม่ที่รักเรา ไปอยู่ใต้พร้อมเงินก้อนเพื่อสร้างอนาคต สุดท้ายเหมือนความสุขมันสั้นเค้ากลับมาหาเราตอน 17 ธันวา 54 อยู่กันอย่างมีความสุขวางแผนเปิดร้านกาแฟ ซื้ออุปกรณ์ เครื่องมือพร้อม แต่มีเหตุเพราะอาม่าเราเสียจำเป็นต้องขึ้นกรุงเทพ เรากับสามีก็ไป แต่เค้าเริ่มมีปัญหาเรื่องเงินที่ต้องใช่หนี้ โดยอ้างว่าเป็นหนี้ของเพื่อนเมียใหม่เค้า ถ้าไม่ให้จะต้องติดคุกเราก็ให้ 80,000 กว่าบาทเพื่อให้เรื่องจบ แต่ตลอดเวลาเค้าจะมีอาการแปลก ๆ สอนให้เราขับรถ พูดว่าถ้าเค้าไม่อยู่จะรอมั๊ย หรือไม่ก็บ่นว่าอยากตาย เราก็สงสัยถามเค้า เค้าก็ว่าไม่มีอะไรเค้ารักเราที่เราเป็นคนดี เค้าแพ้ความดีของเรา เค้าจะนอนร้องไห้บ่อยมากบอกว่าเค้าเสียใจที่ทำผิดกับเรา ถ้าย้อนกลับได้จะไม่ทำผิดอีก เรามีโครงการกันไว้เรียบร้อย ซื้อรถใหม่เอาคนเก่าไปขาย เค้าก็มาขอบอกว่ายืมไว้เดินบัญชี 55,000 ซึ่งก่อนหน้ายืมเดินบัญชีไปแล้ว 47,000 เราบอว่าต้องคืนนะ เพราะเป็นเงินทุนของเรา เค้าก็สัญญา ว่าวันที่ อังคาร 14 ก พ คืนแน่ เราก็เชื่อใจ สุดท้ายจริง ๆ คืนวันที่ 13 กอดเรา เค้าบอกว่าเค้าแพ้ความดีเรา แพ้ความดีของครอบครัวเราที่ให้อภัยเค้า ถ้าย้อนกลับได้จะไม่ทำผิด เราเลยบอว่าเริ่มต้นใหม่ได้ เค้าบอกว่าจริง ๆ เค้ามีหนี้ 10 ล้านจากการเล่นหุ้นโดยเป็นนายหน้าให้กับเศรษฐีคนนึงที่ชุมพร แต่เกิดเหตุบัญชีหุ้นโดนล็อกเจ้าของเงินต้องการเงินคืนภายใน 6 เดือน เราเลยบอกว่าไม่เป็นไร เพราะมันเป็นกรณีเดียวกับเงิน 1.5 ล้านของอาเราที่เค้าบอว่าโดนล็อกเหมือนกัน เงินก็คงไม่หายรอเวลาปลดล็อก ระหว่างนี้เราก็จะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ไปด้วยกัน ช่วยกันใช้หนี้ เค้าก็บอกว่าอยากไปออสจะได้ทำงานใช้หนี้ เราบอกว่าไม่ต้องหลอกอาเราให้บ่อกุ้งอากับพ่อให้โอกาสไปเลี้ยงกุ้ง ส่วนเราจะเปิดร้านกาแฟ ช่วยกัน เค้าก็บอกว่าเค้าจะอยู่กับเราไม่ทำเหมือนเดิมอีก
เช้าวันที่ 14 เวลา 7 โมงกว่า ๆ เราตื่นนอนมาไม่เห็นสามีก็แปลกใจ วิ่งมาถามแม่ ไม่มีใครเห็น เห็นแต่กางเกงนอนถอดไว้ กระเป๋าสะพายกับรองเท้าหายไปโดยที่ไม่ได้เอาเสื้อผ้าชุดอื่นไปเลย จนวันนี้ยังไม่มีการติดต่อกลับ ไม่มีวี่แววอะไรทั้งสิ้น เขียนข้อความไว้แค่ ออสเตรเลีย คำเดียว แต่ให้ธนาคารเช็คกดเงิน 60,000 สุดท้ายที่เราให้เค้าเดินบัญชีที่หัวหิว มีการโอนออกทางอินเตอนร์เน็ต 32,000.07 มีทศนิยมด้วย สรุปพี่สาวเค้าช่วยตามหาโดยไม่บอกใครเหมือนเดิม และบอกเราว่าสงสัยจะติดการพนันบอลไม่ใช่หุ้น และอาจกำลังหนี คงไม่อยากให้เราเดือดร้อนหรือยังไง เราไม่สามารถเดาได้แล้ว ได้แต่รอ รอ และให้อภัยอีกครั้ง ทำไมไม่รู้ เราสงสารเค้า เกลียดไม่ลงจริง ๆ
พี่ ๆ เพื่อน ๆ ค่ะ เราตันทุกทาง ไม่มีทางออก ไม่รู้จะแก้ปัญหาอย่างไร เพราะเค้าพึ่งมาอยู่กับเราแค่ 2 เดือน เราคงบอกที่บ้านเรา คนที่ให้อภัยเค้าไม่ได้ เราเหมือนมีเวรกรรม ไม่เกลียด ไม่โกรธ มีแต่เป็นห่วงกับสงสาร เพื่อน ๆ พี่ ๆว่า เราควรแก้ไขยังไงดีค่ะ
ขอโทษนะค่ะที่เรื่องยาว
Topic Options
Post Options
