อยู่ดี ๆ ก็เป็นเมียหลวงซะงั้น

เป็นกำลังใจให้กันและกันค่ะ ของเราก็หนักเหมือนคุณค่ะ ของเรา เป็นแฟนกันมา 5 ปี มีครั้งนึงสามีเคยไปปาร์ตี้ ดื่มหนักเราก็เป็นห่วงโทรหาทั้งคืน จนรอบสุดท้าย มีผู้หญิงรับ แล้วก็เล่านู่นนี่ให้เราฟัง เราร้องไห้แทบตาย เช้ามาแฟนมาง้อ เค้าก็สัญญาว่าจะเลิก เราก็ใจอ่อนคิดว่าเค้าเลิกกันจริง ๆก็ไม่ได้สนใจอะไรมากมาย จนในที่สุดเรา 2 คนก็แต่งงานกัน จนตอนนี้มีลูกได้จะ 5 ขวบแล้วค่ะ แต่.......เมื่อประมาณก่อนปลายปีที่ผ่านมา เราไม่รู้อะไรดลใจ สมัครเล่นเฟซบุ๊ค แล้วก็ไปเจอภาพสามีเราถ่ายรูปกับเด็กคนหนึ่ง แล้วก็เขียนข้อความว่าคุณพ่อของหนู   มีรูปไปเที่ยวโน่นนี่กันตามประสาครอบครัย เราดูรูปไป ใจเต้นไป  พอสามีเข้ามาเจอเราถามเค้าแล้วเราก็โมโหตบหน้าเค้าไป ยิ่งเจ็บกว่านั้นรู้มั๊ยคะ ถ้านับวันที่เราแต่งงาน เด็กคนนั้นอายุ 2 ขวบ เป็นพี่ของลูกเรา แต่เค้ามาหลอกแต่งงานกับเรา แล้วก็ทำตัวเนียน ๆ แต่ศุกร์เสาร์ไม่เคยอยู่บ้าน เราก็ใจกว้างเพราะเค้ามาอยู่รวมกับครอบครัวเรา แล้วแม่เราก็กดดันเค้า เพราะเค้าประมาณว่าทำตัวสบาย ๆ อนาคตต่างๆ ค่อยคิดเอาทีหลัง เราก็คิดว่าแฟร์ ๆ ให้คุณไปตามสบาย แต่วันอาทิตย์เป็นวันของเรา คือประมาณว่า 1 อาทิตย์ เค้าก็อยู่กับเราประจำค่ะ แต่จะหายไปเย็นวันศุกร์ พอวันเสาร์ก็กลับบ้าน ประมาณว่า ไปตีกอล์ฟบ้าง ไปหาลูกคนแรกบ้าง แต่อยู่กับเราเป็นประจำ

จุกค่ะตอนนี้ เค้าก็ยังไม่เลิกติดต่อกัน เพราะเค้าบอกว่าเค้าต้องรับผิดชอบเด็ก ตอนนี้เรากำลังจะให้เค้าจดทะเบียนรับรองบุตรให้ลูก เราก็คิดเหมือนคุณค่ะ คือพอลูกรับรู้อะไรได้แล้ว พร้อมทุกอย่างเราก็จะเลือกทางเดินของเรากับลูกเองส่วนเค้าจะเป็นยังไงก็ช่าง ทุกวันนี้ก็อยู่กันแบบสามีภรรยาที่ดีให้ลูก ให้พ่อกับแม่ไม่เครียดกับชีวิตครอบครัวเรา แต่น้ำตาตกในค่ะ.....

ขอบคุณค่ะ สำหรับกรณีศึกษาที่เล่าให้ฟัง น่าคิด และน่าเอามาเป็นตัวอย่างค่ะ จะพยายามเลือกสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับตัวเองและลูกค่ะ มีหลายวิธีและหลายคำแนะนำมาก แต่ทุกอย่างขึ้นอยู่ที่ใจของเรานี่แหละ ใจเท่านั้น

ขอบคุณ พี่ ta มากค่ะ รู้สึกดีนะค่ะ เวลาเจ็บปวดมาก ๆ แล้วไม่รู้จะเล่าให้ใครฟัง ร้องไห้ก็ไม่ได้ เพราะสัญญากับลูกไว้ บางทีเขียนบันทึกความรู้สึกลงสมุด และอีกทางนึงก็เลือกที่จะเขียนความรู้สึกลงในกระทู้นี่แหละ ก่อนหน้านี้ไม่เคยเข้ามาเลย จนกระทั่งจิตใจมันเริ่มฟุ้งซ่าน ลองเข้า net ดู ก็เจอ web นี้ มีผู้หญิงหลายคนเข้ามาระบายความรู้สึกหลาย  ๆ เรื่องของแต่ละคน อ่านแล้วแต่ละคนโชคดี โชคร้ายแตกต่างกันไปนะคะ ชีวิตก็แปลกดี หลายคนเจอหลายแบบแตกต่างกันไป แต่ละคนก็มีวิธีแก้ปัญหาไปคนละแบบ ชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไปนะคะ แต่จะไปยังงัยคงต้องคิดเอง ตัดสินใจเอง  " DIY ( Do IT Yourself ) " น้ำในกา ย่อมไม่เดือดในทีเดียว นะคะ ถึงวันที่เดือดจนระเบิดเมื่อไหร่ ทุกอย่างคงจบ แต่จะจบแบบไหน ต้องค่อยดูกันต่อไป

ขอบคุณทุกกำลังใจและคำแนะนำ ทุกอย่างมีทางออกของมันเอง เมื่อวานบอกความจริงกับน้องสาว แล้วสบายใจขึ้นมากและได้อ่านหนังสือ เหรียญมีสามด้าน รู้สึกได้คิดอะไรเยอะมากค่ะ อาจมีหลายเหตุผลที่เราจะต้องอยู่ต่อ แต่อยู่ต่อเพื่อจะก้าวใหม่อย่างมั่นคงและมีสตินะค้ะ ไม่ใช่การหยุดอยู่ตรงนี้ แล้วอยู่กับคำว่า ต้องทนให้ได้ เพราะวันนึงอาจทนไม่ได้ แต่เปลี่ยนการมอง การคิด ทุกสิ่งเป็นอนิจจัง สามารถเปลี่ยนได้ทุกเวลา สุขได้ ทุกข์ได้ เราผ่านการสุข และทุกข์มาแล้ว ส่วนเค้าเองกำลังสุข ยังไม่เคยผ่านทุกข์ วันนึงก็ต้องเจอค่ะ ใครคิดได้ก่อนชนะ ไม่มีอะไรที่เป็นของเราเลย สามีก็ไม่ใช่ของเรา แม้ร่างกายหรือจิต เพียงยืมเค้ามาใช้เท่านั้น วันนึงก็ต้องคืนเค้าไป คิดได้แบบนี้ไม่รัก ไม่ห่วง ไม่หวง ก็ไม่ทุกข์ ถ้ามีเหตุให้ต้องอยู่กับมัน ก็ต้องมีวิธีคิดให้อยู่แบบไม่ทุกข์ บอกตามตรงว่าตอนนี้ดีขึ้นมาก ๆ ค่ะ ขนาดได้เห็นว่าเค้า msn หวานซึ้งขนาดไหน ยังรู้สึกขำ ขำว่านี่เป็นเพียงแค่การเริ่มต้น หลาย ๆ คำหวาน คือ การโกหกคำโต ได้เห็นรูปคู่ของเค้าก็ยังรู้สึกไม่สะท้านเท่าไหร่ ว่ากันง่าย ๆ คือ ปลง

อ่านแล้วเห็นใจค่ะ...เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆค่ะ