LadySquare.com Homepage


Forum Home Forum Home > LadySquare Club : คลับของผู้หญิงวันนี้ > เรื่องเล่าเคล้าไอรัก
  New Posts New Posts RSS Feed: ชีวิตหลังการหย่า
  FAQ FAQ  Forum Search   Calendar   Register Register  Login Login

ชีวิตหลังการหย่า

Author
  Topic Search Topic Search  Topic Options Topic Options
neenaa View Drop Down
Newbie
Newbie
Avatar

Joined: 13 ก.ค. 2006
Posts: 5
Post Options Post Options   Quote neenaa Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Topic: ชีวิตหลังการหย่า
    Posted: 13 ก.ค. 2006 at 17:31

ถ้าเราหย่ากันแล้วแต่ยังคงใช้ชีวิตอยู่ร่วมบ้านเดียวกันอีก (ทำหน้าที่พ่อกับแม่ให้กับลูกเท่านั้น) แล้วไม่พูดกัน เหมือนเดิม  ถามคำตอบคำ  ไม่แคร์กันเลย อยากจะทำอะไรก็ทำ อยากไปไหนก็ไป  อยากจะกลับเมื่อไรก็กลับ คุณจะทำอย่างไรกับชีวิตของคุณกับลูก 

 

ช่วยตอบด้วยนะ

Back to Top
theewara View Drop Down
Special Member
Special Member
Avatar

Joined: 23 ธ.ค. 2005
Location: Thailand
Posts: 6140
Post Options Post Options   Quote theewara Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 13 ก.ค. 2006 at 18:22

คงจะต้องเข้มแข็งและทำเพื่อลูกให้มาก

 

รักตัวเองให้มากๆๆน่ะค่ะ

Back to Top
yuy7 View Drop Down
Special Member
Special Member
Avatar

Joined: 12 ม.ค. 2006
Posts: 2263
Post Options Post Options   Quote yuy7 Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 13 ก.ค. 2006 at 22:18

ตกลงเรื่องการแบ่งเวลาเลี้ยงลูก ค่าใช้จ่าย แล้วก็แยกบ้านทันทีค่ะ จะขายหรือตกลงกันว่าใครจะย้ายออกก็แล้วแต่ โดยคำนึงถึงความสะดวกของลูกเป็นหลักค่ะ ถ้าฝ่ายอดีตสามียอม

เพราะการที่เด็กโตมาโดยเห็นว่าพ่อแม่เขาไม่รักกัน ไม่เอื้ออาทรกัน จะทำให้เด็กเห็นตัวอย่างที่ผิดค่ะ ไม่ดีต่อการเติบโตด้วย

และจะเป็นปัญหามากขึ้นเมื่อเด็กโตพอรู้ความได้ เขาจะคิดว่าเป็นความผิดเขาหรือเปล่าที่พ่อแม่เขาไม่รักกัน ยิ่งถ้าไปโรงเรียนแล้วเห็นการเปรียบเทียบว่าพ่อแม่จริงๆเขาต้อง รักกัน จะยิ่งเป็นปัญหาให้เด็กเครียดค่ะ

การแยกบ้านกันอยู่ เด็กจะได้ความรักจากทั้งสองฝ่าย ไม่เห็นสองฝ่ายทะเลาะหรือมึนตึงใส่กัน แบบนี้จะดีกว่าค่ะ แต่ต้องคุยกับอดีตสามีให้รู้เรื่องเกี่ยวกับการเลี้ยงลูก การตัดสินใจ และการตามใจลูกไม่ให้มากเกินไป ไม่งั้นโตๆขึ้นลูกจะใช้ความรักมาเป็นตัวต่อรองให้ไม่ฝ่ายพ่อก็ฝ ่ายแม่ยอมตามใจค่ะ

ปรึกษาจิตแพทย์ดูด้วยนะคะ

Back to Top
yuy7 View Drop Down
Special Member
Special Member
Avatar

Joined: 12 ม.ค. 2006
Posts: 2263
Post Options Post Options   Quote yuy7 Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 13 ก.ค. 2006 at 22:33
Back to Top
oaty View Drop Down
Moderator Group
Moderator Group
Avatar

Joined: 06 ก.พ. 2006
Location: Thailand
Posts: 11150
Post Options Post Options   Quote oaty Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 14 ก.ค. 2006 at 08:24

พ่อแม่เราเลิกกันตั้งแต่เรา 2 ขวบ จำได้ว่าพ่อกับแม่ทะเลาะกันบ่อยมาก เราว่าดีแล้วหล่ะที่เค้าเลิกกัน ไม่งั้นเราเองจะเครียด  ถามว่าเป็นปมด้อยมั้ยที่พ่อแม่เลิกกัน ตอนเด็ก ๆ เราก็คิดค่ะ เพราะเห็นเพื่อน ๆ มีพ่อแม่พร้อมหน้าพร้อมตา ก็รู้สึกเอาตัวเองมาเปรียบเทียบว่าทำไมเราไม่เป็นเหมือนเพื่อน ๆ  แต่พอโตมาแล้วเริ่มเข้าใจโลกงัย คิดว่าดีกว่าให้แม่มานั่งช้ำใจอยู่คนเดียว เลิกกันไปดีแล้วค่ะ 

ป.ล. อธิบายถึงความรู้สึกตัวเองเมื่อตอนยังเด็กนะคะ

Back to Top
neenaa View Drop Down
Newbie
Newbie
Avatar

Joined: 13 ก.ค. 2006
Posts: 5
Post Options Post Options   Quote neenaa Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 14 ก.ค. 2006 at 16:41
ขอบคุณมากนะคะที่ให้กำลังใจ
Back to Top
Minburi View Drop Down
Special Member
Special Member
Avatar

Joined: 22 ธ.ค. 2005
Location: Thailand
Posts: 9001
Post Options Post Options   Quote Minburi Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 14 ก.ค. 2006 at 17:42

ทุกอย่างเพื่อลูกค่ะ ทั้งนี้ต้องตกลงกับสามีให้เด็ดขาด เหมือนพี่ยุ้ยแนะนำ ดีที่สุด

เป็นกำลังใจให้ค่ะ


<a href="http://www.diarylove.com/Minburi">++Ann&Pun++</a
Back to Top
wanakamol View Drop Down
Special Member
Special Member
Avatar
หนมบิ๋ม

Joined: 20 ธ.ค. 2005
Posts: 15386
Post Options Post Options   Quote wanakamol Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 14 ก.ค. 2006 at 23:34
เห็นด้วยกับยุ้ยค่ะ บางทีการที่เราต้องเด็ดขาดเพื่อ "เลือก" ที่จะเดินไปเลยทางใดทางนึง อาจจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดทางนึงนะคะ

สำหรับลูก เราสามารถอธิบายให้เค้าเข้าใจได้ เด็กสมัยนี้ฉลาดและรู้อะไรมากกว่าที่เรานึกค่ะ บางทีเค้าอาจจะไม่อยากเห็นพ่อกับแม่อยู่ด้วยกัน แต่บึ้งตึ้งใส่กันก็ได้ ถ้าแยกกันไป แต่เวลาเจอกัน ยิ้มแย้มให้กัน น่าจะทำให้ลูกรู้สึกดีกว่านะคะ

แต่ยังไง คงต้องแล้วแต่การตัดสินใจของคุณ เพราะเพื่อนๆสามารถให้คำแนะนำคุณได้ แต่ไม่มีใครทราบสถานการณ์ที่แท้จริง การตัดสินใจของคุณ..คือ "คำตอบสุดท้าย" ค่ะ

เป็นกำลังใจให้นะคะ
Back to Top
tanya View Drop Down
Guest Group
Guest Group
Post Options Post Options   Quote tanya Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 15 ก.ค. 2006 at 00:14

ความเห็นเหมือนกับเพื่อนๆ นะคะ  แต่อ่านแล้วก็สงสัยเหมือนกันว่าลูกๆ จะรู้สึกไม๊ว่าทำไมพ่อกับแม่ไม่ค่อยพูดกัน ทั้งๆ ที่ยังอยู่บ้านเดียวกัน ลูกๆ อาจจะเกิดความสงสัยและไม่รู้จะทุกข์ใจรึป่าว ลองหากิจกรรมที่ต้องทำร่วมกันทั้งพ่อแม่ลูกบ้างก็น่าจะดีนะคะ&n bsp; เช่นไปเที่ยว หรือปิคนิคด้วยกัน เผื่อว่าจะมีความรู้สึกดีๆ เกิดขึ้นในครอบครัวบ้าง  ไม่รู้ว่าความเห็นเรามันเข้าท่าป่าว แต่ก็อยากจะเป็นกำลังใจให้นะคะ

Back to Top
groof View Drop Down
Special Member
Special Member
Avatar

Joined: 24 ม.ค. 2006
Location: Thailand
Posts: 29907
Post Options Post Options   Quote groof Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 15 ก.ค. 2006 at 09:39
เป็นกำลังใจให้นะคะ
[IMG]http://www.ladysquare.com/uploads/groof/2007-01-09_100749_Groofy.gif">
คิดถึงกรุ๊ฟกะพี่เจี๊ยบกดที่นี้

Back to Top
witchuda View Drop Down
Special Member
Special Member
Avatar

Joined: 20 ธ.ค. 2005
Location: Thailand
Posts: 602
Post Options Post Options   Quote witchuda Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 17 ก.ค. 2006 at 21:23

เห็นด้วยกับยุ้ยนะคะ การอยู่ด้วยกันแต่ไม่ได้มีความรักความห่วงใยให้กัน จะทำให้เด็กยิ่งสับสน และปิดตัวเองนะคะ

ยังไงขอให้คุณนีน่า ได้พบทางออกที่ดีที่สุดเพื่อตัวคุณเองและลูกนะคะ

Back to Top
mayyob View Drop Down
Special Member
Special Member
Avatar

Joined: 21 มิ.ย. 2006
Location: Thailand
Posts: 1092
Post Options Post Options   Quote mayyob Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 18 ก.ค. 2006 at 13:53

เมย์มีคนรู้จักที่ค่อนข้างสนิทด้วยนะคะ ที่มีปัญหาแบบนี้ คือหย่ากันแล้ว แต่อยู่บ้านหลังเดียวกัน ไม่พูดคุยกัน ต่างคนต่างอยู่ แต่ทั้ง 2 คนก็มีลูกด้วยกันนะคะ  แต่เมย์มีความรู้สึกว่าเด็กก็ไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองมีปัยหาเพรา ะได้อยู่กับทั้งพ่อและแม่ บางวันก็ไปวัดกับแม่ อีกวันก็ไปเที่ยวกับพ่อ ทั้ง 2 คนก็ยังสามารถให้ความรักกับลูกได้เท่าเดม เพียงแต่ว่าแยกอยู่กันคนละที่ ดีกว่าการที่อยู่โดยทะเลาะกันตลอดเวลาค่ะ

Back to Top
jittree View Drop Down
Special Member
Special Member
Avatar

Joined: 27 ธ.ค. 2005
Posts: 3882
Post Options Post Options   Quote jittree Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 18 ก.ค. 2006 at 14:23

ต้องใช้สติในการแก้ไขปัญหาอะไร ถ้าอยู่แล้วไม่มีความสุข แยกกันไปน่าจะเป็นทางออกที่ดี เอาลูกมาเลี้ยงเอง ตกลงกับสามีในเรื่องค่าเล่าเรียน ค่าใช้จ่ายทุกอย่างเกี่ยวกับลูก  ค่าเลี้ยงดูด้วย(ถ้าคุณไม่ได้มีรายได้ประจำ) ตกลงเป็นลายลักษณ์อักษรไปเลยค่ะ กันเบี้ยว ส่วนลูกพอโตก็ต้องอธิบายให้ลูกเข้าใจนะคะ และก็อนุญาติให้พ่อพาลูกไปเที่ยวได้ด้วยนะคะ อย่าให้ทิ้งช่วงห่างมากค่ะ

ทำใจให้สบายนะคะ ทุกปัญหามีทางแก้ค่ะ

Back to Top
{M}ee{n} View Drop Down
Special Member
Special Member
Avatar

Joined: 20 ธ.ค. 2005
Location: Thailand
Posts: 3533
Post Options Post Options   Quote {M}ee{n} Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 18 ก.ค. 2006 at 17:52

เหมือนคำตอบของเพื่อนๆ พี่ๆ ค่ะ น้าของมีนก็เป็นอีกคนหนึ่งที่เลือกที่จะเลี้ยงลูกเอง โดยที่ยังให้พ่อของเด็กไปมาหาสู่ได้เหมือนเดิมค่ะ ตอนแรกๆน้องคนนี้เค้าก็เปลี่ยนไป จากคนที่ร่าเริง กลายมาเป็นคนเก็บตัว เพราะว่ายังไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อกับเเม่ถึงไม่อยู่ด้วยกัน ต้องค่อยๆอธิบายคะว่าทำไม ถึงอยู่ด้วยกันไม่ได้ เดี๋ยวนี้น้องคนนี้ดีขึ้นมากเลยค่ะ กลายมาเป็นเด็กร่าเริง และเรียนเก่งด้วย

เป็นกำลังใจให้นะคะ

Back to Top
catier View Drop Down
Moderator Group
Moderator Group
Avatar

Joined: 19 ก.ค. 2006
Location: Zimbabwe
Posts: 8251
Post Options Post Options   Quote catier Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 19 ก.ค. 2006 at 19:33
มาให้กำลังใจค่ะ

Back to Top
honey_b View Drop Down
Special Member
Special Member
Avatar

Joined: 01 เม.ย. 2006
Location: Thailand
Posts: 836
Post Options Post Options   Quote honey_b Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 20 ก.ค. 2006 at 12:43
เห็นด้วยกับทุก ๆ ความเห็นค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ

Back to Top
Mucki_girl View Drop Down
Newbie
Newbie
Avatar

Joined: 05 ก.พ. 2006
Location: Thailand
Posts: 11
Post Options Post Options   Quote Mucki_girl Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 21 ก.ค. 2006 at 15:02

พ่อแม่เลิกกันตอน 7 ขวบค่ะ (น้องสาว 5) ไม่ได้รู้สึกเป็นปมด้อยอะไร เพราะแม่ให้ความรักกับเรามากๆ ส่วนพ่อเราก็ได้เจอบ่อยๆ (แม่ไม่ได้กีดกันอะไร)

ตอนหลังแม่แต่งงานใหม่มีความสุขมากๆ มีน้องให้เราอีกคน

พ่อก็แต่งงานใหม่ค่ะ แต่ไม่ได้มีลูก แม่เลี้ยงก็โอเคกับเรา

มุกว่าดีกว่าอยู่กันไปโดยไม่มีความรัก เด็กเครียดเปล่าๆ

Back to Top
IcyRose View Drop Down
Special Member
Special Member
Avatar

Joined: 22 มิ.ย. 2006
Location: Thailand
Posts: 999
Post Options Post Options   Quote IcyRose Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 28 ก.ค. 2006 at 23:27

เป็นอีกคนที่พ่อแม่เลิกกันตั้งแต่เล็ก แต่Icyไม่ขาดความอบอุ่นเพราะยังเจอทั้งสองคน แล้วทั้งพ่อและแม่ก็เหมือนเป็นเพื่อนกัน ยังโทรคุยกันเวลาลูกมีปัญหาอะไรก็ปรึกษากัน ให้ความรักกับลูกเยอะๆ เดี๋ยวนี้ Single mom เก่งๆเยอะแยะไป ทำชีวิตเราให้ดีที่สุดเพื่อลูก อย่าให้เรื่องนี้มาเป็นอุปสรรคในชีวิตอีกยาวไกลของคุณและลูก สู้ สู้ นะคะ 

Back to Top
Atsadong View Drop Down
Groupie
Groupie


Joined: 01 มิ.ย. 2009
Location: Thailand
Posts: 70
Post Options Post Options   Quote Atsadong Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 06 ส.ค. 2009 at 13:33
หุ หุ เหมือนผมเลย ให้อยู่กันแบบกัลยาณมิตรครับ
dirt and dust
gay and guts
love and lust
Back to Top
payasa View Drop Down
Groupie
Groupie
Avatar

Joined: 27 ก.ค. 2009
Location: Thailand
Posts: 44
Post Options Post Options   Quote payasa Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 06 ส.ค. 2009 at 15:14

การอยู่กันด้วยการเฉยเมย ชินชามันจะเป็นการทำร้ายลูกของคุณเองโดยที่คุณไม่รู้ตัวนะคะ ถ้าสถานะการณ์มันเป็นอย่างนี้แยกกันอยู่และตกลงกันโดยดี ดีกว่านะคะ อย่าให้ลูกคุณเห็นภาพที่พ่อแม่เป็นอย่างนี้เลย ลูกคุณจะน่าส่งสารมากกว่าคุณทั้งสองนะคะ

Back to Top
noolek_ck.one View Drop Down
Newbie
Newbie


Joined: 20 ก.ค. 2009
Location: Thailand
Posts: 1
Post Options Post Options   Quote noolek_ck.one Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 06 ส.ค. 2009 at 19:06
เคยฝืนอยู่ด้วยกันเพื่อลูก ( 9ขวบ ) ฝืนมาได้ประมาณสามเดือน มันเลวร้ายมาก ต้องแกล้งสร้างบรรยากาศ
และอารมณ์ของแม่ให้เหมือนเดิมซึ่งขอบอกว่ายากมาก  แต่เชื่อไม๊คะ  ว่าวันนึงลูกเห็นเรานอนซมเพราะเริ่มมีความดันสูงเพราะเครียด&nb sp;  ลูกเดินมากระซิบว่า" หม่ามี๊ขาถ้าอยากร้องไห้ก็ร้องออกมาเถอะค่ะ" โอโห้เท่านั้นแหละ เราต้องโทรปรึกษาเพื่อนรักด่วนเลย  ว่าอาการป่วยของเรานับวันก็ยิ่งมาก  เพื่อนได้ให้สติว่าบางครั้งแม่ต้องอดทนเพื่อลูก  แต่วันนึงแม่มีสภาพเหมือนคนเป็นอัมพาท  มันจะแย่กว่าไมี  ตัดใจออกจากกันดีกว่าถ้าไม่รักกัน  ถึงแม้จะไม่ทะเลาะกัน  แต่เด็กก็ต้องรู้สักวัน  ช่วงแรกๆ ที่เค้าไปจากเรา ๆก็รู้สึกเศร้าหนักเลย แต่ไม่ใช่อาลัยอาวรณ์เค้านะ  แต่รู้สึกว่าชีวิตคู่ของเราล้มเหลว  อายคนในสังคม  แต่วันนึงมันจะหายดีค่ะ
ขอแนะนำว่า  ให้รีบนำใจกลับมาหาลูกไวๆ  เพราะเราเอาปัญหาของเราจมอยู่กะผู้ชายคนนี้นานเกินไป  พอคิดได้เหมือนลูกเค้าคอยแม่ที่อารมณ์ดี( ไม่fake) กลับมาหาเค้า   ทุกวันนี้ลูกก็ร่าเริงค่ะ  สรุปปัญหาก็คือเรานั่นเองเราเป็นผู้กำหนดบรรยากาศรอบตัวลูก&nbs p;   ตอนนี้ผ่านมาได้ 1ปีแล้ว  มีความสุขกับการเป็นsingle mom
ขอให้แก้ปัญหาให้ได้นะ คะ  เพราะเข้าใจว่าปัญหาของแต่ละคนแก้ไม่เหมือนกัน
Back to Top
birdyblue View Drop Down
Newbie
Newbie


Joined: 07 เม.ย. 2009
Posts: 22
Post Options Post Options   Quote birdyblue Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 06 ส.ค. 2009 at 21:18

เป็นเราคงไม่ฝืนอยู่ด้วยกันเพื่อลูก  คงหย่าแล้วแยกกันอยู่ไปเลย เพื่อความสบายใจของทุกฝ่าย ลูกก็ไม่ได้รับความรักจากพ่อแม่น้อยลงซะหน่อย  พ่อมารับไปเที่ยวก็ได้  แต่ถ้าต้องทนอยู่ด้วยกันแบบฝืดๆ  ไม่แฮปปี้แน่ๆ  จะให้ไปเที่ยว 3 คน พ่อ แม่ ลูก ยังไงก็ไม่สนุก เพราะไม่มีใจแล้ว พาลจะหาเรื่องทะเลาะกันบ่อยๆ 

แยกทางไปเผื่อคุณอาจได้เจอกับคนที่เราอยู่กับเค้าแล้วมีความสุข กว่านี้ไม่ดีกว่าหรือ

Back to Top
 Post Reply Post Reply




LadySquare.com

Recommened Page


SiamFitness.com


BabyFancy.com


WeddingSquare.com


VoucherThai.com


DiaryLove.com


Ladyinter.com

การแสดงความคิดเห็น (Comments)

  • ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับ LadySquare
    และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
  • LadySquare ขอสงวนสิทธิ์ ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น

ข้อควรปฏิบัติในการเข้าร่วมแสดงความคิดเห็น

  • ห้ามเสนอข้อความหรือเนื้อหาอันเป็นการวิพากษ์วิจารณ์ หรือพาดพิงสถาบันพระมหากษัตริย์ และราชวงศ์ เป็นอันขาด
  • ห้ามเสนอข้อความหรือเนื้อหาที่ส่อไปในทางหยาบคาย ก้าวร้าว เกินกว่าที่บรรทัดฐานของสังคมจะยอมรับได้
  • ห้ามเสนอข้อความหรือเนื้อหาที่ส่อไปในทางลามก อนาจาร
  • ห้ามเสนอข้อความอันมีเจตนาใส่ความบุคคลอื่น ให้ได้รับการดูหมิ่นเกลียดชัง โดยไม่มีแหล่งที่มาของ ข้อมูลอ้างอิงที่ชัดเจน
  • ห้ามเสนอข้อความอันเป็นการท้าทาย ชักชวน โดยมีเจตนาก่อให้เกิดการทะเลาะวิวาท หรือก่อให้เกิดความวุ่นวายขึ้น โดยมูลแห่งความขัดแย้ง ดังกล่าวไม่ใช่การแสดงความคิดเห็น โดยเสรีเช่นวิญญูชนพึงกระทำ
  • ห้ามเสนอข้อความกล่าวโจมตี หรือวิพากษ์วิจารณ์ในทางเสียหายต่อ ศาสนา หรือคำสอนของศาสนาใดๆ ทุกศาสนา
  • ห้ามใช้นามแฝงอันเป็นชื่อจริงของผู้อื่น โดยมีเจตนาทำ ให้สาธารณะชนเข้าใจผิดและเจ้าของชื่อผู้นั้นได้รับความเสียหาย หรือเสื่อมเสียชื่อเสียง
  • ห้ามเสนอข้อความอันอาจเป็นเหตุให้เกิดความขัดแย้งขึ้น ในระหว่างสถาบันการศึกษา หรือระหว่างสังคมใดๆ
  • ห้ามเสนอข้อมูลส่วนตัวของผู้อื่น เช่น email address หรือหมายเลขโทรศัพท์ โดยมีเจตนากลั่นแกล้งให้ผู้อื่นได้รับ ความเดือดร้อนรำคาญ ห้ามเสนอข้อความ หรือเนื้อหาอันเป็นสิ่งที่เกี่ยวข้อง กับสิ่งผิดกฎหมาย หรือศีลธรรมอันดีของสังคม




This page was generated in 0.102 seconds.